Strona główna/BLOG/Łysienie androgenowe (typu męskiego) – Fakty w pigułce
  • lysienie androgenowe - Łysienie androgenowe (typu męskiego) - Fakty w pigułce

Łysienie androgenowe (typu męskiego) – Fakty w pigułce

 

1. Łysienie androgenowe jest najczęstszą przyczyną utraty włosów u mężczyzn i u kobiet bez zaburzeń hormonalnych

Łysienie androgenowe (nazywane inaczej łysieniem typu męskiego) może wystąpić zarówno u mężczyzn jak i u kobiet z częstością ponad 50% w wieku dojrzałym. Najczęstszą przyczyną łysienia androgenowego jest nadwrażliwość mieszków włosowych na hormony powstające w wyniku przemian testosteronu. Musimy więc pamiętać że najczęściej łysienie androgenowe ma charakter pierwotny (jest uwarunkowane genetycznie), czyli inne, możliwe do leczenia schorzenia nie są jego przyczyną. Istnieją jednak wyjątki: choroby prowadzące do podwyższenia stężenia androgenów (męskich hormonów płciowych – np. guzy jajników, nadnerczy), obniżenia estrogenów (u kobiet w okresie menopauzy, z zespołem policystycznych jajników, po leczeniu nowotworów), działania niepożądane leków. Dlatego też pierwszą czynnością, jaką należy wykonać przy podejrzeniu tego typu łysienia jest konsultacja odpowiednio z: endokrynologiem-ginekologiem, urologiem (szczególnie w przypadku współistnienia innych objawów chorobowych) lub dermatologiem specjalizującym się w leczeniu łysienia.
W przypadku wykrycia wyżej wymienionych schorzeń można zastosować leczenie ogólnoustrojowe, natomiast w przypadku ich wykluczenia – rozpocząć leczenie miejscowe skierowane na komórki mieszków włosowych.

 

2. Jest odwracalne

Łysienie androgenowe, w porę zdiagnozowane, można zahamować a w wielu przypadkach przywrócić wzrost włosów w znacznie nawet przerzedzonych rejonach. Jest to możliwe dlatego, że w pierwszym etapie choroby dochodzi do miniaturyzacji mieszków włosowych i włosów – włosy stają się cienkie, krótkie, nierzadko niemal niewidoczne. Stosując odpowiednie leczenie, możemy zwiększyć ilość włosów wyrastających z każdej jednostki włosowej (mieszka), pogrubić włosy i wydłużyć ich fazę wzrostu (anagenu) co sprawi że nie będą wypadać i osiągną pożądaną długość a w efekcie dobry efekt estetyczny.

 

3. Jest nieodwracalne

W przypadku braku prawidłowej diagnozy i leczenia zmiany w mieszkach włosowych mogą niestety stać się nieodwracalne – dochodzi do włóknienia okołomieszkowego, które jest czynnikiem rokowniczo niekorzystnym – w zajętych rejonach włosy już nigdy nie odrosną i jedynym wyjściem pozostaje przeszczep. Włóknienie można rozpoznać w biopsji skóry głowy lub też w badaniu dermatoskopowym skóry głowy (zwanym inaczej trichoskopią), które powinno być przeprowadzone przez dermatologa a nie przez osoby bez wykształcenia medycznego po kilkudniowych kursach. To ważne, ponieważ nieprawidłowe rozpoznanie może skutkować drogim i nieskutecznym leczeniem (w przypadku nierozpoznania innych, rzadkich typów łysienia). Pocieszający jest fakt, że do zmian włókniejących dochodzi zwykle nie wcześniej niż po kilku latach trwania choroby.

 

4. Leczenie jest złożone

W Europie, jak i w USA (instytucja FDA) u mężczyzn oficjalnie zaaprobowano 2 leki do leczenia łysienia androgenowego:
  • minoksydyl w postaci płynu do stosowania miejscowego
  • finasteryd w tabletkach (dopuszczony do stosowania tylko u mężczyzn ze względu na teratogenność u kobiet w wieku rozrodczym. U kobiet po menopauzie nie wykazano istotnej poprawy w badaniu klinicznym)
  • u kobiet stosuje się także leki o działaniu antyandrogennym (sprionolakton, leki hormonalne)
Wymienione leki mają jednak jedną zasadniczą wadę: muszą być stosowane bezterminowo, ze względu na szybki nawrót łysienia w przypadku przerwy w ich stosowaniu. Ten fakt, oraz działania niepożądane leków powodują próby znalezienia lepszych i skuteczniejszych leków. W pojedynczych badaniach klinicznych wykazano skuteczność czynników wzrostu obecnych w komórkach macierzystych tkanki tłuszczowej i osoczu bogatopłytkowym. Z tego względu, w praktyce klinicznej stosuje się:
Po wykonaniu serii składającej się z kilku zabiegów (ilość jest ustalana zależnie od stopnia zaawansowania łysienia) można nierzadko zaobserwować kilkumiesięczne a nawet kilkuletnie remisje (zaleca się pojedyncze zabiegi przypominające co około 6 miesięcy). Uwalnia to pacjenta od konieczności codziennego wcierania preparatów w skórę głowy.
Kolejne metody znajdują się aktualnie w fazie badań (radiofrekwencja mikroigłowa, dutasteryd, analogi prostaglandyn, wyciąg z palmy sabałowej) i nie znalazły się w oficjalnych wytycznych leczenia.

 

5. Z wielu względów – nie czekaj

Badania kliniczne i codzienna praktyka jasno wskazują, że im wcześniejsze rozpoczęcie leczenia, tym większe szanse na odrost włosów i krótszy czas oczekiwania na poprawę. Spowodowane jest to postępem zmian chorobowych (miniaturyzacja a następnie włóknienie) w czasie. Trzeba więc zastanowić się czy godzimy się z utratą włosów, czy też podejmujemy leczenie. Zdecydowanie nie warto tracić czasu i pieniędzy na większość reklamowanych kosmetyków, suplementów i preparatów dostępnych bez recepty – ich działanie jest względnie słabe, nie ma badań które potwierdzałyby ich skuteczność w tym typie łysienia i dość często pacjenci żałują że nie podjęli skutecznego leczenia wcześniej. Jeśli są jakiekolwiek wątpliwości dotyczące rozpoznania, dobry lekarz medycyny estetycznej powinien wskazać pacjentowi kierunek dalszej diagnostyki (badania laboratoryjne, obrazowe, trichoskopia).

 

 

Polecane zabiegi:

Łysienie androgenowe (typu męskiego) – Fakty w pigułce
5/5 12 głosów

Strona wykorzystuje pliki cookies. Ok